طارا

بیوگرافی

می نوشتم. شاید از سال ها، ولی سال بود که می گذشت و شرایط ، امکان جدی بودن مرا جدی نگرفت.

و نقاشی هم که از کودکی به دنبال من راه افتاده بود.

در تهران متولد شدم ،تهران پُر هیاهو، در تهرانی که هر رنگ است. رنگ هست. و تهران هنوز هم رنگی ست.

رخنه کردم که تنها نباشند رنگ ها و قلم مو هایم ، به دست گرفتم این خلوت و این خطوط را که دُورم پیچیده بود.

باز ، و باز می شد در من.

تنها یم گذاشتند. همه ی آن چیزها که تنهاییم را می پوشاند. و هر چیز پوشانده شده در کلاف رنگ، می توانست باشد.

باری

همیشه باید شروع کرد. شروع می شود. و آن دیگری ، شاید! شاید! شاید

خودت را نگاه کن. خودت را بلند کن. مراقب باش. پله هایی هست. پله نباش. مگر تکان بخوری.

و باز هم شروع می شود:

- همزاد < مجموعه ی شعر < 1379 < نشر نقطه

- جهان دو کلمه < مجموعه ی شعر < 1382 < نشر پرسمان

- ۳۱۹ < مجموعه ی داستان های کوتاه < 1382 < نشر پرسمان

- از آسمان که کم نمی شود چیزی < مجموعه ی شعر < 1384 < نشر آرویچ

- کی با من دست تکان می دهد < مجموعه ی شعر < 1386 < نشر فراگاه

- این شاعرانه نیست < مجموعه ی شعر های کوتاه < 1386 < نشر فراگاه

شطرنج های بی پرنده (مجموعه شعر . نشر فراگاه

و حالا می نویسم به تصویر می کشم و می کُشم ساعت هایی را که در خواب ،

نقشه ی کُشتن مرا دارند. و من ِ بشر از جمله مسایلی بوده که زنانه ام را می کشد .

تاکنون پنج نمایشگاه انفرادی بر گزار کرده ام که :

(( مرکز نیکو کاری رعد )) زمستان ۸۰ که فروش آثار به نفع

فرهنگ سرا ی (( بانو )) ۸۲ زمستان

(( نگار خانه شیث )) ۸۴ تابستان

((مجتمع پارسیان ))۸۵زمستان

((فرهنگ سرای کوثر ))۸۶ زمستان

و برای اردیبهشت۸۷( در سازمان یونسکو ))

زندگی ساده و بی غشی دارم . گاهی غم نان هم در پیش برد اهدافم دخل می ورزد . واین سرنوشت هر هنرمندی ست ،

مثل همه ی هنر مندان دیگر که در طول تاریخ با این مشکلات و شرایط سخت دست و پنجه نرم کرده اند سر خم نکرده اند

و گاهی شرایط دشوار موجب ایستایی و جسارت در هنر می شود .

روی الیاف خشن گونی کار می کنم الیافی زمخت و خشن !

الیاف پرز دار و دورگه ی گونی که گاهی پس زمینه ی زنی عصیان گرمی شوند و گاهی طفلی در رحم مادر و گاهی و گاهی و گاهی …

الیافی که بوم نقاشی من است از خزه ها و کنف های دریا به دست می آید. گونی سطحی خشن دارد

و من همراه با این خشونت طبیعی بهتر می توانم خشونت پیرا مونم را انتقال دهم .

و در آخر از تکنیک های روز فراری، و می خواهم که طبیعت آزادم در هیچ قرار دا دی اسیر نگردد و به استناد همین تفکر

پیش هیچ استادی نقاشی را نیا موخته و طبیعت و محیطم تنها معلم ام بوده .

عضو کانون نویسندگان ایران

عضو کانون هنر های تجسمی ایران

عضویت در صنعت گران پارسیان

و عضویت در صنایع دستی و میراث فرهنگی

مدرس نقاشی. در نیکو کاری رعد به صورت ( افتخاری )